June at ang Birthday Blues

 

Buwan ng Hunyo nanaman..

When I was younger  I would always wait for this time of the year (pangalawa lang ang pasko sa kanya) kasi this month would mean malapit na akong paghandaan ng pamilya ko..(it’s a “ME” day sabi nga nila)…

 

But lately when I started to take the 20 something course parang bigla akong natakot…

 (ok fine may mga magrereact dyn “buti ka nga nasa 20’s pa e panu naman kami na nasa 30’s na”.. .

Well that will be a whole different matter na no! ako ang bida ngayon eh :) ) back to original programming… un nga… parang suddenly ayaw ko ng dumadaan ang birthday ko (kasi ako na ang gumagastos sa  paghahanda ng pritong tuyo! hehehe )

Aside from that I realized that I was afraid of getting old… parang di ko yata keri dumating sa panahon that I won’t be able to take care for myself.. na darating ang time kailangan ko na ng mag aalaga sa akin na ultimo pag gamit ng banyo (pagpindot ng remote or pagchachat ung mga gnun) e kakailanganin ko na ng kasama at tulong (ok I have exaggerated imagination but hey it happens right)… plus my being vain kicking in… what’s with the saggy things you’ll end up with in old age… :)

But while I’m lavishing myself with all these, I suddenly realize bakit nga ba ako matatakot sa pag edad.. Maybe what I should be afraid is ang pagtanda ng walang pinagkakatandaan (yan ang mas nakakatakot)… nadumating ka na sa certain age pero ang pag iisip mo is still like 10 yrs back.. na ndi ka nag grow .. wala kang natutunan sa buhay.. na wala ka pa ding sariling pananaw at pag iisip… na sa panahon ng dapit hapon (huwaw!) ng buhay mo saka ka pa lang mag ninilay nilay kung anu na naging buhay mo at ang masakit dun marerealize na mali lahat ng dinaanan mong kalye.. (kasi puro shortcut ka e , tuloy naligaw ka na ng di oras).

 Sabi nga nila minsan hindi naman masama maging masaya pero katulad ng lahat ng bagay pag sumosobra nagiging masama… anything in excess is very and I mean very bad for you kahit anung sarap pa nyan…(hehehe) :) … 

Maybe the reason I’m even writing this is to somehow explain to the not so rational part of myself that aging is fine (panget kasi ng term anu beh!!!) that growing old isn’t always bad na sa pag cecelebrate ng birthday mo it only shows na nagkaron ka ng progress.. (ndi yan ung gatas ng baby ha…).  Hindi ko naman sinasabi na kailangan maging super succesful para masabing nag karon ka ng progress…(ndi nga cnabi gatas!) it can be in the smallest ways like kung before e ung nanay at tatay mo pa ang naghahanda sa iyong selebrasyon aba e ngayon nkakapag organize ka na ng bonggang birthday party mo sa Burj Khalifa!!!(invite mo naman ako…)

Nacecelebrate mo na xa in the way you want to…not in the way others would want to (hindi ka na maiinis na naimbita ung batang kaaway mo sa piko kasi close ang mga mudra nyo).. hindi ka na din maiinis na pakbet nanaman ang handa sa birthday mo kasi sabi ng Mudra mo masustansya daw dapat kahit pa birthday mo (kakaloka!).

 See may maganda din namang nadudulot db… So there at least those made me breathe easier… (sabi ko naman sayo it’s a “ME” day e!) And since napaliwanagan ko na ang sarili ko… I will stop here… :)

Sa lahat ng June birthday celebrants… Happy Birthday sa atin… :)